Nathalie David

Opgegroeid aan de Belgische kust, met een papa actief als hobby fotograaf, ben ik van kinds af aan vertrouwd met fotografie. In de ‘donkere kamer’ thuis werden onze jeugd- en gezinsfoto’s ontwikkeld. Met een heel warm gevoel geniet ik steeds opnieuw van deze authentieke, tastbare herinneringen.

Ikzelf ben pas als jong volwassene tijdens mijn allereerste avontuurlijke reis met backpack (gevuld met véél filmrolletjes!) in Zuid-Amerika écht gaan fotograferen. Ik had een ongelofelijke drang om wat ik allemaal zag en beleefde ‘voor altijd’ vast te leggen, want ik wist: dít moment, hier en nu, zal zich niet herhalen ! Mijn reizen documenteren via veelzeggende foto’s, daar werd ik blij van. De lokale keuken en bevolking, hun manier van leven, de talrijke ontmoetingen met hen, vond ik boeiend om vast te leggen. Sommigen zeggen dat door het nemen van foto’s je minder geniet van het moment, de ervaring, de omgeving. Dit geldt niet voor mezelf. Tijdens het fotograferen geniet ik nog steeds erg van het moment waarin ik mij bevind. Door de vele gedane reizen kan ik onmogelijk alles onthouden wat ik ooit heb gezien, meegemaakt, welke mensen ik allemaal heb ontmoet. Die foto’s heb ik nodig om ‘vergeten’ herinneringen op te roepen waar ik dan opnieuw intens van geniet. Dat blijvende is voor mij enorm waardevol.

Documentaire fotografie is dan ook helemaal mijn ding ! De kunst van het vertellen via foto’s heb ik uitgebreid gedaan gedurende mijn 1,5 jaar durende zeilreis (waar ik een loopbaanonderbreking voor nam). Gedurende die periode, die gevuld was met spontaniteit en een letterlijk ‘leven in het nú’, heb ik mijn verhaal verteld. In de eerst plaats om familie en vrienden mee te kunnen laten genieten, maar ook om anderen te inspireren en uiteraard ook voor mezelf, voor later. Papa zei steeds: ‘je hebt écht een oog voor fotografie’.

Mijn carrièrepad leidde me uiteindelijk van diëtist/nutritionist over software Sales gedurende vele jaren, naar mijn passie: fotografie ! Een oog alleen was echter niet voldoende om voltijds professioneel aan de slag te gaan. Ik zag de beperkingen van een bepaalde situatie, maar kon daar niet op instellen. Ik heb mij bijgeschoold en geleerd welke middelen te gebruiken bij het beeld dat ik wil maken. Het leuke is dat je met fotografie nooit klaar bent met leren !  
Steeds op zoek naar oprechte emoties hou ik van allerlei mensen, mooie details en heb ik een voorkeur voor zwartwit fotografie, waar er meer aandacht is voor het onderwerp. Ik hou van kijken en van echt zíen. Ik hecht veel belang aan tevredenheid met mijn werk.

Loyaal aan natuurlijk licht heb ik ervoor gekozen geen studio te hebben. Gevestigd op de grens Tremelo/Keerbergen fotografeer ik steeds op locatie, waar je maar wil. Verslaafd aan ontdekken, ben ik bereid overal ter wereld te fotograferen.

Samen met mijn partner ben ik een gelukkige ouder van onze kinderen, een zoon (10) en dochter (7), die net als mezelf vandaag, de mogelijkheid zullen hebben later te kunnen genieten van vele ‘vergeten’ momenten. 

Onze verhalen zijn ons leven en ik geloof dat ze meer dan de moeite waard zijn om gedocumenteerd te worden. Leven gebeurt in een flits… herinneringen zijn voor altijd, en een deel van ons…

"photography is a love affair with life"

Burk Uzzle